در دین ما سفارش شده که مستحب است تا سه شب ، اقوام و همسایگان برای مصیبت زدگان غذا طبخ کنند و برایشان ببرند ، زیرا وضعیت روحی افراد مصیبت زده جوری نیست که بتوانند شام و ناهار برای خودشان درست کنند.
به گزارش "حرف لر " به نقل از وبلاگ"نگین سلیمان":
بطور خلاصه عرض کنم:
در دین ما سفارش شده که مستحب است تا سه شب ، اقوام و همسایگان برای مصیبت زدگان غذا طبخ کنند و برایشان ببرند ، زیرا وضعیت روحی افراد مصیبت زده جوری نیست که بتوانند شام و ناهار برای خودشان درست کنند.
اما این سنت و این مستحب در میان ما به چیز دیگری تبدیل شده ، صاحبان عزا نمی دانند باید گریه کنند یا به فکر تدارک دیدن چندین وعده شام و ناهار برای صدها نفر از اقوام ، همسایگان ، همکاران ، دوستان و اهالی شهر و روستا باشند!
تازه اگر بندگان خدا وضع مالی خوبی نداشته باشند برای این مهم (!! ) که حالت چشم و هم چشمی هم پیدا کرده ، باید مقداری پول از این و آن قرض بگیرند!!
و صد البته اگر بازماندگان میت یتیم و صغیر هم باشند که این پخت و پز حرام هم می شود ، زیرا مصداق خوردن مال یتیم است که به آن وعده آتش داده شده !!
خلاصه اموال و میراث میت وقتی از او برجای می ماند ، احکام و آدابی دارد که باید در مورد مصرف آنها به این احکام مراجعه شود.
نکته دیگر اینکه مهمتر از دادن شام و ناهار توسط بازماندگان به دیگران ، به جای آوردن نماز و روزه قضا و حج و سایر عبادتها به نیابت میت و جبران
حق الناس او می باشد.
از طرفی ساخت بنا و بارگاه تحت عنوان مقبره خانوادگی هم یک اشتباه دیگر است که هیچ سودی به حال میت ندارد ، گاهی این مقبره ها آنقدر مجلل ساخته می شوند که به جای آنها می توان لا اقل یک خانه کوچک برای یک بی سرپناه ساخت و ثوابش را هدیه به روح میت نمود!
با دیدن این مقبره ها انسان به یاد این دو آیه از قرآن می افتد:
|
امتیاز مطلب : 8
|
تعداد امتیازدهندگان : 4
|
مجموع امتیاز : 4
عضو شوید
عضویت سریع
آمار مطالب
آمار بازدید
