دختر آینه بر دوش!
گندم نبود
حرف از گيسوان تو آغاز شد
مراقب سنگ هاي عام الفيل باش
يا تيتر مجهول سنگي مي شويم
يا مرده ي ما را پشت كلمات پنهان مي كنند!
دختر آینه بر دوش!
ماه پرنده ی من بود
کجای تاریکی پژمرده می شود؟
هرجایی که تو گریه کرده ای
کودکان برای چیدن انگور می آیند
تا نام و نشاني از تو پيدا كنند!
دختر آینه بر دوش!
چقدراز گيسوان تو جمله بسازم؟
ديوانه اي
بايد زنده زنده ماه را ببلعد
تا ديگر دنيا را از چشم قورباغه ها نبينيم!
دختر آینه بر دوش!
به دنبال زني مي گردم
كه دور عشق سيم خاردار بكشد
شايد خواهرم سوزان به تعبير دوسطط دارم های قسطی برسد!
دختر آینه بر دوش!
گيرم هزار خورشيد بر ما بتابد
بازهم
خنده ها به زمين نرسيده مي ميرند
بازهم
پرندگان به مويه مي افتند
از اين همه پنجره كه بسته مي ماند
هزار سال ديگر كه متولد مي شويم
زودتر از برگ هاي پاییزي مي پوسيم
باز هم
كودكان شعرمان همبازي ندارند
و نگاه مان هم قافيه نيست
كاش شاعران همه يك سر داشتند
و من شمشيري!
دختر آینه بر دوش!
كدام دهان بر اين كرانه گذارت داد
كه هفت خواهران آينه بر دوش
بي هيچ تبسم پير شده اند!
دختر آینه بر دوش!
دگر حرفي ندارم
كه بادها ببرند
دست هاي حنایي ام را بر افق پهن كرده ام
اندكي ماه به شناسنامه ام اضافه كن
شايد ميان پيراهنت فراموش شوم!
...سریا داودی حموله...
|
امتیاز مطلب : 10
|
تعداد امتیازدهندگان : 2
|
مجموع امتیاز : 2
عضو شوید
عضویت سریع
آمار مطالب
آمار بازدید
