یکشنبه 25 تیر 1391 ساعت 01:24 |
بازدید : 1655 |
نوشته شده به دست roostatasahl |
(نظرات 0)
خوش به حال من ودریا و غروب و خورشید و چه بی ذوق جهانی كه مرا با تو ندید رشته ای جنس همان رشته كه بر گردن توست چه سروقت مرا هم به سر وعده كشید به كف و ماسه كه نایابترین مرجان ها تپش تبزده نبض مرا می فهمید آسمان روشنی اش را همه بر چشم تو داد مثل خورشید كه خود را به دل من بخشید ما به اندازه هم سهم ز دریا بردیم هیچكس مثل تو ومن به تفاهم نرسید خواستی شعر بخوانم دهنم شیرین شد ماه طعم غزلم را ز نگاه تو چشید منكه حتی پی پژواك خودم می گردم آخرین زمزمه ام را همه شهر شنید
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
مطالب مرتبط با این پست
می توانید دیدگاه خود را بنویسید
تمام حقوق اين وب سايت و مطالب آن متعلق به طاسهل مي باشد
.
كد نويسي و گرافيك قالب توسط : لوکس بلاگ
ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید
فراموشی رمز عبور
نام کاربری یا ایمیل خود را وارد کنید
کد ۶ رقمی ارسالشده به ایمیل و رمز عبور جدید را وارد کنید.
عضو شوید
عضویت سریع
آمار مطالب
آمار بازدید
