سامان کرم‌نیا*
پیش بینی می‌شود در آینده ای نزدیک دولت وادار به خرید زمین های زراعی در روستاها می‌شود. در پی این رخداد دو راه پیش رو وجود دارد:
-پیش بینی اعتبارات مکفی در سطح کلان کشور برای تامین ادوات و لوازم کشاورزی و همچنین  آموزشهای مناسب و پرداخت حق الزحمه برای به حرکت درآوردن موتور جهاد کشاورزی.
-زمین های خریداری شده را به صورت رایگان در اختیار مردم بگذارند تا چرخه ی اقتصاد کشور فعال گردد.

اساسا بانی سازندگی و  ارکان مهم موتور بالندگی و توسعه، کشاورزان و دامداران هستند. که در محروم ترین نقاط این مرز و بوم در حال گذار عمر ند و حسرت و اندوه فراوانی را به دل دارند،  بعضأ حسرتی ناشی از کم توجهی و بی مهری مسؤلینی که بر اثر نا آگاهی و یا ورود به عرصه ی سیاست با وعده و وعید احساسات پاک آنها را به بازی گرفته و پس از نیل به مقصود حتی یادی از آنها در خاطره شان باقی نمی‌ماند. الحق و النصاف مسولیت خطیری مبنی بر تأمین آسایش و رفاه آحاد ملت بر دوش این زحمتکشان بی منت است و سوار بر موتور بالندگی به شکوه اقتصاد ترنم بخشیده و  سیاست اقتصادی را در سطح کلان بین الملل با نتایج پر ثمری با دستان پینه بسته شان به آحاد ملت اهداء می‌مینمایند.
به همین دلیل است که  سازمانی  به نام جهاد کشاورزی تأسیس گردیده است.
آری جهاد کشاورزی نماد جهد و کوشش مبتنی بر صلح و دوستی برای رشد منافع مردم و تأمین زندگی شرافتمندانه در عرصه های مختلف می‌باشد.
بارها در ذهن مسؤلین این سوال پیش آمده و با ابراز نگرانی گفته می‌شود، چرا مردم از روستا به شهر کوچ می‌کنند!؟
و شوق زندگی در محیطی دیگر را به دل می‌گیرند؟ زمین های زراعی خود و آب و هوایی را که منشع سلامتی است رها و به شهری پر ازدهام و دود آلود عظیمت می‌کنند! آسایش و رفاه خود را فدای ناهنجاری شهرنشینی و… می‌کنند؟!
این امر به خودی خود میتواند درب جهاد کشاورزی را پلمب ونظام صنعتی و ماشینی را جایگزین نظام طبیعی نماید. باید به این باور رسید که نظام طبیعی به نظامی ‌مصنوعی تبدیل شده و این امر می‌تواند بی‌اعتمادی و اثرات سویی را در دل و جان مردم تبیین نمایند.
-در حالی که دهکده ی جهانی در قرن بیست و یکم بدون توقفه درحال رفتن به  کره ی مریخ است، سطح علمی ‌و امکانات مناسب در روستاها چشم گیر و مؤثر به نظر نمی‌رسد و این امر ترسی را در دل پدران و مادران  ایجاد کرده و باعث فروش یا راکت گذاشتن اراضی خود در روستا شده و به شهر عظیمت میکنند تا با آرامش روحی و روانی حرکت فرزندان خود را برای رسیدن به قله های پیروزی علم و دانش شاهد باشند و با حفظ مسؤلیت پدری و مادری احساس گناه و کم توجهی را به سرنوشت فرزند خود شاهد نباشند.
-اکنون که شهرها در حال زیرسازی ریل قطار  برای تبادل فرهنگی، سیاسی و اقتصادی است، در بسیاری از روستاها راه ارتباطی مناسب ایجاد نشده و روستانشینان از این مقوله بهره ی کافی را نمی‌برند.
-بر اثر عدم راه ارتباطی مناسب علاوه بر دغدغه ی پزشکان،  مردم در زمینه بهداشت و سلامت با مشکلات عدیده ای برخوردار و زندگیشان با چالش مواجه است.
– سطح نیازمندی‌های اولیه روستانشینان با شه نشینی آنچنان متفاوت است که در بعضی موارد قابل قیاس و تحمل نمی‌باشد.
عدم توجه به معضلات باعث شکسته نفسی فرد روستایی شده به طوری که سرخورده و دلشکسته می‌شود و خود را حقیر تر از فرد شهری می‌پندارد مسلما همین امر باعث میشود بسیاری از مهندسین و تحصیل کرده های جامعه از زندگی در روستا دوری جویند و از کار کشاورزی و دامداری احساس حقارت کنند زیرا  سرخوردگی روستایی  را می‌بینند و بدون توجه به این که  بر اثر چه دردهایی است، دوری جسته و زندگی را به صورت کاملا ماشینی و صنعتی از زندگی طبیعی ترجیح می‌دهند،
روستانشینان چه میخواهند جز تأمین  نسبی امکانات نسبت به سطح زندگی شهر نشینان…

برای برون رفت از  این مشکلات به صورت جد با چشم اندازی امید بخش بایستی آستینها را بالا زد  و فرصتها را غنیمت شمرد نه آنطور که شاعر می‌فرماید: آمدی جانم به قربانت ولی حالا چرا!
دلواپسمان به جای تحجر و وقت سوزی،  برای  سربلندی و شکوه کشور گام بردارند که زمان را به قهقهرا بردن هنر نمی‌باشد، جلوی ضرر را هر کجا بگیری منفعت است.
*دبیر انجمن اسلامی‌دانشجویان متحد واحد کازرون