طاسهل

نام محلی : شیشنک SISENAK نام علمی : BORAGO – OFFICI – NALIS گیاهی است علفی ، یکساله به ارتفاع پانزده تا هفتاد سانتیمتر و دارای ساقه منشعب شیاردار و پوشیده از تارهای خشن که امروزه در غالب مناطق اروپا مانند منطقخ مدیترانه ، فرانسه ، آفرقای شمالی و بعضی نواحی آسیا مانند ایران و... می روید .قسمت مورد استفاده این گیاه ، گل و برگ و یا سرشاخه گلدار آن است که در کد کس KODEKS منحصراً مصرف گل آن ذکر شده است .

خواص درمانی :

گل و برگ آن اثر نرم کننده ، معرق ، مدر ، آرام کننده و تصفیه کننده خون دارد . مصرف آن در تمام مواردی که نیاز به تقویت اعمال کلیه ، برونشها و پوست باشد مانند زکام ، سرفه ، برونشیت ، نزله ، ذات الریه ، بی اختیاری دفع ادرار ، سودا ، خنازیر ، حالات تحریکی و احتقانی اعضایی مانند کلیه ، کبد و طحال و همچنین خیز اندامها توصیه گردیده است . از گل گاوزبان به علت مدر بودن در آغاز بیماریهای سر خک ، مخملک ، به منظور دفع مواد سمی از راه عرق و ادرار استفاده می شود . همانطور که مصرف زیاد آن زیان ندارد ، اثر آن بطی ء می باشد .له شده برگ های تازه گل گاوزبان اگر بر روی کورک و دمل و ورم ها و سوختگیها گذاشته شود و یا جوشانده گرم آن به صورت ضماد روی کورکها و دملها نهاده شود موجب تسکین درد و بهبود آن می گردد.

صور دارویی

دم کرده بیست تا شصت گرم برگ یا گل گاوزبان در یک لیتر آب به مقدار دو تا سه فنجان در روز در فاصله غذاها (برای آن که دم کرده گل گاوزبان دارای همان رنگ طبیعی خود باشد باید عمل دم کردن به سرعت انجام شود . )در استعمال خارجی ( استفاده از له شده برگهای تازه و استفاده از جوشانده گرم آن به صورت ضماد )جوشانده پنجاه تا صد گرم آن در یک لیتر آب بکار می رود . برگ تازه گل گاوزبان اگر با برگ بولاغ اوتی و گل قاصد به صورت له شده در آید ، سپس شیره آنهابا فشار گرفته شود ، عصاره ای به دست می آید که به عنوان تصفیه کننده خون مصرف می گردد .از مصرف های دیگر گل گاوزبان آن است که از برگ آن در بسیاری نواحی بصورت سالاد استفاده می کنند . برگ پخته گل گاوزبان نیز مانند اسفناج مصرف می شود . معمولاٌ از گل گاوزبان برای رنگ کردن سرکه استفاده می کنند . به علاوه از آن نوعی تنطور و ورنی آبی رنگ تهیه می شود .گل گاوزبان در فرمول شربت سالسیاره کمپوزه وارد می گردد .