با صدای عشق اشنا نبودم
گویی صدایی غریب بود کمی مکث کمی تبسم باز اشنا نیامد برایم این صدا
تنهایی را دوست داشتم
داشتم
ساکت وخسته با هم
در تنهایی های هم محرم شدیم
من ازدردم میگفتم
او گوش میکرد
او از دردش میگفت من گوش میکردم
و این شد که شد تمام احساسم را به او باختم
وجودم را از نو ساختم
دوست دارم هوایش را
این شد اغاز من برای ما شدن
من برای ما شدن
چه وازه یه قشنگی ساختم
من برای ما شدن
کاش همه مثل او بودن
انوقت هیچ کس هی چیز کم نداشت
غصه فراموشی دیگر کابوس شبها نمیشد
هر از گاهی مینوشتم برای خودم
ولی اینبار برای او خواهم نوشت
من اینجا برای او طرح میریزم
از اینجا تا ته دنیا
چقد راحت است خوب بودن
وچقد سخت است خوب شدن
اخرین تکیه گاه قلبم را به پروانه ای دادم
که رنگ پرهایش
سوی دیدن را از من گرفت
او ازتمامی چیزهای دور برم پاکتر بود
حتی ابی تر از حوض ابی
خانه ی تنهایی هایم.
تقدیم به طاسهل دوستان عزیز
امضا مجید....
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
عضو شوید
عضویت سریع
آمار مطالب
آمار بازدید
