رفیق من سنگ صبور غمهام
به دیدنم بیـا کـه خیلی تنهام
هیچکی نمی فهمه چه حالی دارم
چـه دنیـای رو بـه زوالـی دارم
مـجـنـونـم و دلـزده از لیـلی یا
خیلی دلـم گرفتـه از خیلی یا
نمونده از جونی یـام نشونی
پیر شـدم ، پیر تـو ای جـوونی
تنـهـای بـی سنگ صبـور
خونه سرد و سوت و کـور
توی شبات ستاره نیست
موندی و راه چـاره نیست
اگـر کـه هیچکـس نیـومـد
سری به تنهاییت نزد
امـا تـو کــوه درد باش
طاقت بیار و مرد باش
اگر بیای ، همونجوری که بودی
کـم میارن حسـودا از حسـودی
صـدای سـازم همه جا پر شده
هر کی شنیده از خودش بیخوده
امـا خــودم پـــر شــدم از گـلایه
هیچی ازم نمونده جز یه سایه
سایه ای که خالی از عشق و امید
همیشه محتـاج بـه نـور خـورشـیـد
|
امتیاز مطلب : 124
|
تعداد امتیازدهندگان : 26
|
مجموع امتیاز : 26