به گزارش "حرف لر " به نقل از وبلاگ"یافا":

همین چند شب پیش ساعت 12 شب، یه خانواده 4 نفری رو دیدم که کنار خیابون نشسته بودن.

بیشتر مردم هم، بی تفاوت از کنارشون رد می شدن.خیلی تعجب کردم.

داشتم با خودم کلنجار می رفتم، برم ازشون بپرسم اینجا چکار میکنن یا نه، که یکدفعه یه ماشین کنارشون ایستاد و از مرد خانواده خواست بره پیشش، که مرد اون خانواده هم رفت پیش راننده اون ماشین و بعد متوجه شدم اون راننده داره بهش کمک مالی میکنه.

بعد از اینکه اون ماشین رفت منم سریع خودم رو به مرد اون خانواده رسوندم و ازش پرسیدم چرا با خانوادت این وقت شب توی خیابون نشستین که تو جواب به من گفت: ما یه خانواده ضعیفیم، که از شهرستان برای درمون پسرم که تشنج میکنه اومدیم تهران، امروز هم هر چی پول داشتیم دادیم برای دوا و درمون این بچه، الانم دیگه پولی نداریم که بریم مسافر خونه و یا برگردیم و یا حتی شام بخوریم.

خیلی ناراحت شدم و بعد سریع با یکی از دوستان مسجدی خودم تماس گرفتم و داستان رو بهش گفتم؛ که اونم اومد و تا جایی که می تونستیم بهشون کمک کردیم.

قصد من از روایت این ماجرا این بود که، چرا بعضی از ما نسبت به دیگران بی تفاوت شدیم و از کنار هم به راحتی رد میشیم.

چرا بعضی از اونایی که از لحاظ مالی، در سطح خوبی زندگی میکنن؛ به فکر فقرا و نیازمندان نیستن.

چرا ما مردمی که مسلمونیم و توی دینمون سفارش زیادی برای کمک به نیازمندان شده؛ باید بذاریم یه خانواده شب توی خیابون باشه.

در آخر حرف دلم رو میخوام بنویسم اونم اینکه، اگر یه دختر بد حجاب کنار خیابون ایستاده بود؛ آیا اونایی که بی تفاوت از کنار خانواده نیازمند داستان بالا رد شدن از کنار این دختر بد حجاب هم بی تفاوت رد می شدن؟؟؟

 در روایتی از امام علی(ع)